نیاکان ما یلدا این بلندترین شب سال را به عنوان سالروز تولد الهه مینو و در جهت پاسداری از حرمت انسانها جشن میگرفتند.یلدا در برگیرنده عمده سنتهای ایرانی است از شب نشینی و شادخواری گرفته تا قصه گویی و مهمهانی رفتن و با هم بودن.مردمان این خاک در سنتهای باستانی خود کمتر اندوه و نوحه گری و طلبکار بودن از طبیعت داشته و برعکس عمدتا با جشن و شادکامی به شکرگزاری از نعمتهای پروردگار خویش دلخوش به فرداها بوده اند.سنت انتقام و کینه کشی و رسم وقیح برده داری و تاختن بر همسایه گانشان را هیچگاه جزو ارزشهای خود طبقه بندی نکرده همواره سعی در صلح و توسعه دوستی و آبادانی زمین داشته اند.ایرانی قربانی کردن حیوانات اهلی را مذموم دانسته در پی خردورزی و زندگی عاری از خشونت بوده است.یلدا جزو معدود سنتهای جان به در برده از هجوم های دهشتناک دشمنان است بر این خاک داغدار و بلا دیده.