بی شک بهترین فیلمی که تا امروز در خصوص رخداد تاریخی مذهبی عاشورا ساخته شده سینمایی روز واقعه است.فیلمی که علاوه بر کارگردانی موسیقی گریم طراحی صحنه و بازیهای جاندار و قوی تکیه بر سناریوی فربه و چند لایه بهرام بیضایی دارد.آنجا که اسود آهنگر به جوان ترسای قهرمان داستان می گویدعشق مرکب حرکت است نه مقصد حرکت عشق یعنی گداختن تا این عشق با تو چه کند.صحنه های سنگ زدن به بتان فرو افتاده و آنجا که عبدالله به خود نهیب می زند با بودن بتان زنده آیا سزد که بتان مرده و فرو افتاده را سنگ زنیم؟صحنه عزاداری بادیه نشینان برای گذشتن بلای از آسمان رسیده و دیالوگهای پیر طایفه سوگوار آنجا که از قول حسین بن علی بر تماشاچی نهیب می زند:ندیدم سری به سرداری مگر بسیار سرها زیر پای او.خودستایان تکیه بر اریکه ها زده اند و کتاب خدا را چنان می خوانند که سود ایشان است.آنان که طیلسان زهد پوشیده اند  تک پیرهنان را پیرهن بر تن می درند.آنان که دستار بر سر نهاده اند سر از گردن خداترسان می اندازند و آنان که آب بر مردمان می بندند مردمان را آب از لبه تیغ می دهند.اینان سپاه آز می زایند و دیوار غرور می فرازند و کوشکهای خودپرستی می سازند و انبانشان را از انباشتن پایانی نیست.این نیست آنچه ما می گفتیم.